H νύχτα που για άλλους είναι ανάπαυση για μένα είναι σύναξη σκέψεων,είναι ο καθρέπτης που στήνω κι απέναντι του η ψυχή μου,γυμνή.
Κουβεντιάζω μαζί της ,είναι φορές που δακρύζουν τα μάτια,και λυπάμαι,και θυμώνω.Είναι που έπαψα να ελπίζω. Το μόνο χαμογιέλιο σα γκριμάτσα δικό μου,κι η χαρά ειρωνική με θωρρεί.Τη λυπάμαι,με λυπάμαι.Σκεπάζω τον καθρέπτη κι αυτή λουφάζει μέσα μου.Αύριο πάλι απ την αρχή.
Σάββατο 25 Ιουνίου 2011
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
Η χαρά της ζωής είναι να ξυπνάς το πρωί να βλέπεις τον ήλιο γεμάτο ελπίδες ,
να προσμένεις το δειλινό, να αναμετράς τις χαρές ,να ονειρεύεσαι πως κάποιος κάπου σε σκέπτεται και ονειρεύεται μαζί σου,να ταξιδεύετε μαζί σε ταξίδια του νου
και όχι να σε λυπούνται για τις χαρές που δεν έζησες,
όχι στο να βρίσκεις διέξοδο σ ένα ποτήρι κρασί η σ ένα δρόμο χωρίς τελειωμό
.
να προσμένεις το δειλινό, να αναμετράς τις χαρές ,να ονειρεύεσαι πως κάποιος κάπου σε σκέπτεται και ονειρεύεται μαζί σου,να ταξιδεύετε μαζί σε ταξίδια του νου
και όχι να σε λυπούνται για τις χαρές που δεν έζησες,
όχι στο να βρίσκεις διέξοδο σ ένα ποτήρι κρασί η σ ένα δρόμο χωρίς τελειωμό
.
.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)