Τα γιατί.

Μόνη στην αυλή,θλίβομαι,τι αναζητώ;
βράδυασε ,φύγαν τα χρώματα ο ουρανός εδάκρυσε μαζί του κι εγώ.
Προσεύχομαι κι έχω την αίσθηση ότι επικοινωνώ με το σύμπαν,με τ άστρα,τα κοιμισμένα πουλιά,με τα ποτάμια που τρέχουν ασταμάτητα,με τ αγέρι.
Σκυφτά τα δέντρα στην ορμή του σα τη ζωή μου.
Σκέφτομαι τι αναζητώ
μέσα στο βάθος της ατέλειωτης νύχτας δίχως το φως των αστεριών;
Γιατί αφήνω τη σιωπή να λευτερώσει το νου για να ψάξει να βρει τα γιατί,τα χιλιάδες γιατί που δεν απαντήθηκαν.
Κι ύστερα ξανά προσευχή να γυρίσει ο νους απ το ταξίδι.
Γιατί έτσι΄... είναι η απάντηση σ αυτό που αναζητώ.