Λήθη.

Φόρεσα το μαύρο φουστάνι και κίνησα για το ταξίδι της λήθης

έπνιξα την ψυχή μου.

Έκλεισα μάτια κι αυτιά μη κι ακούσω τις σειρήνες,

σκεπάστηκα με μαύρα πέπλα μη με δουν να κλαίω.

Κίνησα κόντρα στον άγριο άνεμο δίχως κουπιά να διαβώ σκοπέλους,

σκληρός ο πηγεμός μου,δίχως πανί πόσο μακριά θα φθάσω;