Θύμησες.

Ξέφτια από θύμησες άχρωμα κείτονται σε μια γωνιά του νου,
σκιάζονται το φως,τρεμοσβήνουν σα τη φλόγα στο καντήλι
πούχει σωθεί το λάδι,
σε λίγο θα τις πνίξει το σκοτάδι.
Κι ήταν κάποτε γεμάτες από άνοιξη.