Nα μιλήσω για τα λάθη;
Για τις υποχωρήσεις;για τις αδυναμίες;
Τόσα πολλά σωρός ξωπίσω μου.
Πισωγυρνώ,γιατί; τι τάχα θα διορθωθεί;το τώρα μ απειλεί πιότερο απ το χτές.
Αγονη η ψυχή λησμόνησε πως ειναι τα αλώνια που δίνονται οι μάχες,χωμάτινα θαρρώ,
με βλέπω καταμεσίς πλάι στη νοητή γραμμή κι απέναντι μου πάλι εγώ ,
ποιός νικητής;ποιός ηττημένος;