Αγάπης κύματα οι λέξεις ψάχνουν το δικό τους γιαλό
Άδεια κοχύλια στην άμμο να περιμένουν το δικό τους ένοικο.
Σπασμένα κομμάτια μιας απέραντης πεδιάδας που περιμένουν τη βροχή να τα ενώσει.
Ναυαγισμένα πλοία στον πάτο της θλίψης ,άγρια
θηρία κλεισμένα σε παγίδα,
όλες όπου κι αν είναι ελπίζουν πως κάποιος θα τις μαζέψει
κάποια παλίρροια συναισθημάτων θα τις παρασύρει σε καρδιάς αραξοβόλι.
Ναυαγοί κι αυτές ψάχνουν σανίδα σωτηρίας,
το κλάμα τους βουβό σα κερί σβηστό σε φυλακή,κι αλίμονο αν στη μπόρα χαθούν
και το δρόμο δε μπορέσουν να βρουν θα μείνουν κοχύλια που τις δέρνουν τα κύματα,
ρυάκια λασπωμένα,κομμάτια ναύαγιου στο βυθό.
Άδεια κοχύλια στην άμμο να περιμένουν το δικό τους ένοικο.
Σπασμένα κομμάτια μιας απέραντης πεδιάδας που περιμένουν τη βροχή να τα ενώσει.
Ναυαγισμένα πλοία στον πάτο της θλίψης ,άγρια
θηρία κλεισμένα σε παγίδα,
όλες όπου κι αν είναι ελπίζουν πως κάποιος θα τις μαζέψει
κάποια παλίρροια συναισθημάτων θα τις παρασύρει σε καρδιάς αραξοβόλι.
Ναυαγοί κι αυτές ψάχνουν σανίδα σωτηρίας,
το κλάμα τους βουβό σα κερί σβηστό σε φυλακή,κι αλίμονο αν στη μπόρα χαθούν
και το δρόμο δε μπορέσουν να βρουν θα μείνουν κοχύλια που τις δέρνουν τα κύματα,
ρυάκια λασπωμένα,κομμάτια ναύαγιου στο βυθό.
Λυτρωτικές οι λέξεις και η μουσική.. ειδικά τέτοιες εποχές.. Πόσες ομορφιές υπάρχουν εκεί έξω.. και τις χάνουμε..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξω έχει βοή,πλήθος κόσμου ,και πολύ μοναξιά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο αφιέρωμα για τους ποιητές ήταν καταπληκτικό,μπράβο σου οτι γράφεις υπέροχο.
ΑπάντησηΔιαγραφήRoadartist είσαι υπέροχη.
λεξεις...
ΑπάντησηΔιαγραφήανεμοσκορπισμα στου μυαλου το στερεωμα...
πολυ ομορφο...
φιλι!