Ζυγώνουν οι γιορτές,πληθαίνει η μοναξιά.Φώτα και στολίδια περίσσια στους δρόμους,τα χαμόγελα όμως λιγοστά κι οι λέξεις ελάχιστες.Εκκωφαντικοί θόρυβοι τριγύρω και μέσα σιωπή,μοναχά η σκέψη η άγρυπνη σε μακρινά ταξίδια(πιστή συντρόφισσα της καρδιάς )να γεφυρώνει χάσμματα.

Το όνειρο θέλει ψυχή και καρδιά για να το κατακτήσεις,και τ όνειρο το ξύπνιο υπομονή και δύναμη ,θάρρος και θυσίες,θέλει αγώνα να το κρατήσεις ζωντανό για να μπορείς να δημιουργήσεις το μέλλον. Αυτή την ώρα που η μέρα φορτωμένη γέρνει ν αποκοιμηθεί το γλυκό δείλι ξυπνά τα θέλω αναταράσσει τις αισθήσεις ,ζητά απαντήσεις στα γιατί τα πολλά.Αυτή την ώρα πληθαίνουν οι επιθυμίες οι ανεκπλήρωτες και τα κενά γεμίζουν με θλίψη...Κι όμως λίγες λέξεις αρκετές ν ανθίσουν χαμόγελα.